Wizerunek jest jednym z najczęściej wykorzystywanych zasobów w komunikacji komercyjnej, ale jednocześnie jednym z tych elementów, które w praktyce bywają regulowane zbyt ogólnie lub zbyt późno. Reklama, kampania, sesja zdjęciowa, nagranie wideo, strona internetowa, portfolio, case study, event, webinar czy materiał employer brandingowy mogą wymagać nie tylko zgody na rozpowszechnianie wizerunku, lecz także jasnego określenia celu, czasu, terytorium, kanałów eksploatacji, możliwości edycji, odpłatności, zasad wycofania zgody oraz odpowiedzialności za wykorzystanie materiału poza ustalonym zakresem.
Do 11 sierpnia 2026 r. kwalifikację opakowania jako wielorazowego (a tym samym zwolnienie z opłaty SUP) często w praktyce przesądzała etykieta „wielorazowe” na fakturze zakupowej, niezależnie od tego, czy za tym określeniem stała jakakolwiek dokumentacja. Od 12 sierpnia sytuacja wygląda inaczej: rozporządzenie PPWR (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z 19 grudnia 2024 r.) po raz pierwszy określa na poziomie unijnym, jakie warunki musi spełniać opakowanie, żeby zwolnienie z opłaty SUP w ogóle mogło zostać zastosowane. To zmiana, która dotyczy każdego podmiotu wydającego jedzenie lub napoje na wynos – restauracji, cateringów dietetycznych, sieci handlowych, producentów dań gotowych i firm dystrybuujących opakowania.
Jeszcze kilka lat temu dyskusja o przenoszeniu części biznesu za granicę była w Polsce często sprowadzana do wysokości podatków. Dziś przedsiębiorcy patrzą na ten temat znacznie szerzej. Liczy się przewidywalność prawa, liczba obowiązków raportowych, sposób działania administracji, koszty księgowe i czas, jaki właściciel firmy musi poświęcać na obsługę procedur zamiast na rozwój sprzedaży. W tym kontekście coraz większe zainteresowanie budzą jurysdykcje, które chcą przyciągać międzynarodowy kapitał prostszymi zasadami prowadzenia działalności.
W 2025 r. członkowie zarządów spółek giełdowych zarabiali średnio ok. 1,36 mln zł – to spadek o 2,11 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim, ale wciąż dwa razy więcej niż w 2008 r. Takie dane wynikają z analizy przeprowadzonej przez firmę Sedlak & Sedlak.
Wzrost przychodów może świadczyć o rozwoju przedsiębiorstwa, ale i być źródłem nowych ograniczeń operacyjnych i kapitałowych. O potencjale skalowania nie decyduje bowiem sam wzrost sprzedaży, lecz to, jak wraz z nim zmieniają się koszty, zasoby i zdolność operacyjna firmy. Jeżeli pozyskanie kolejnego klienta wymaga porównywalnego zwiększenia pracy, infrastruktury lub kapitału, przedsiębiorstwo rośnie, ale jego model pozostaje w znacznym stopniu liniowy. Skalowanie zaczyna się tam, gdzie wzrost sprzedaży nie wymaga proporcjonalnego wzrostu zaangażowanych zasobów.
System rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) dla tekstyliów jest coraz bliżej. To nowe obowiązki i koszty nie tylko producentów odzieży, lecz wielu sektorów gospodarki.
Dlaczego firmy nie wiedzą, że obowiązuje je NIS2? Do 3 października 2026 r. trzeba samodzielnie wpisać się do systemu. Kogo dotyczą nowe przepisy? Decyduje branża, rodzaj działalności i wielkość przedsiębiorstwa. Kolejna ważna data to 3 kwietnia 2027 r.
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw w sierpniu 2026 r. wyniosło 9 259,54 zł. W porównaniu z sierpniem ubiegłego roku oznacza to wzrost o 5,6 proc. – podał GUS. Jednocześnie zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw zmniejszyło się o 0,8 proc. rdr.
Polska gospodarka przyspiesza, ale branża IT nie podąża za tym trendem. Zaledwie 28 proc. firm planuje zwiększenie zatrudnienia, a 55 proc. nie przewiduje żadnych zmian kadrowych – wynika z badania ManpowerGroup. Rynek pracy w sektorze technologicznym wyraźnie wyhamowuje.
Rosnące ceny paliw coraz mocniej uderzają w firmy transportowe. Przewoźnicy próbują ratować się zapasami i klauzulami paliwowymi, ale przy tak szybkim wzroście kosztów rozwiązania te mogą okazać się niewystarczające. Część firm już sygnalizuje, że jeśli paliwo będzie nadal drożeć, pasażerowie mogą zapłacić za to wyższymi cenami biletów. Niektórzy przewoźnicy wskazują nawet konkretną granicę, przy której dalsze utrzymanie obecnych stawek może być niemożliwe.